بهترین مولتی ویتامین برای مردان بالای 50 سال و زنان؛ راهنمای کامل انتخاب

بهترین مولتی ویتامین برای مردان بالای 50 سال و زنان؛ راهنمای کامل انتخاب

بعد از 50 سالگی، انتخاب مولتی ویتامین دیگر فقط به این معنا نیست که محصولی را برداریم که تعداد بیشتری ویتامین و ماده معدنی داشته باشد. نیازهای تغذیه ای بدن با افزایش سن تغییر می کند و عواملی مثل وضعیت استخوان ها، میزان دریافت ویتامین B12 و D، داروهای مصرفی، رژیم غذایی و در زنان، یائسگی، می توانند در انتخاب مکمل مناسب نقش داشته باشند.

به همین دلیل، بهترین مولتی ویتامین برای مردان بالای 50 سال لزوماً همان مکملی نیست که برای یک زن 50 یا 60 ساله انتخاب مناسبی است.

از طرف دیگر، «قوی تر بودن» یک مولتی ویتامین به معنی بهتر بودن آن نیست. یک فرمول متعادل که کمبودهای احتمالی را پوشش دهد، در بسیاری از افراد انتخاب منطقی تری از مکملی با دوزهای بسیار بالا است.

نکته مهم این است که مولتی ویتامین جایگزین رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی، خواب کافی یا درمان بیماری ها نیست. حتی درباره مصرف مولتی ویتامین برای پیشگیری از بیماری های قلبی و سرطان نیز شواهد کافی برای توصیه عمومی به همه بزرگسالان وجود ندارد.

بهترین مولتی ویتامین برای مردان بالای 50 سال

برای مردان بالای 50 سال، یک مولتی ویتامین مناسب باید بیشتر بر تأمین نیازهای روزانه و جلوگیری از دریافت ناکافی بعضی ریزمغذی ها تمرکز داشته باشد، نه اینکه دوز بسیار بالایی از هر ماده را در خود جای دهد.

در این سن، وجود ویتامین های گروهB ، به خصوص B12، ویتامین D، زینک و سایر ریزمغذی های ضروری می تواند در یک فرمول مناسب اهمیت داشته باشد.

یکی از نکات مهم در انتخاب مکمل آقایان، مقدار آهن است. نیاز روزانه آهن برای مردان و زنان از 51 سالگی به بعد 8 میلی گرم است؛ بنابراین یک مولتی ویتامین مخصوص سالمندان یا افراد بالای 50 سال ممکن است آهن کمی داشته باشد یا اصلاً حاوی آهن نباشد.

این موضوع به این معنی نیست که مردان نباید آهن مصرف کنند؛ بلکه مصرف مکمل آهن بهتر است بر اساس نیاز واقعی و نظر پزشک انجام شود، به خصوص اگر کم خونی یا بیماری زمینه ای وجود داشته باشد.

پس برای یک مرد بالای 50 سال هنگام خرید مولتی ویتامین بهتر است موارد زیر بررسی شود:

• وجود مقدار مناسب ویتامین B12
• تأمین مناسب ویتامین D
• وجود ویتامین های گروه B 
• مقدار متعادل زینک
• توجه به مقدار آهن و پرهیز از مصرف بی دلیل دوزهای بالا
• بررسی مقدار ویتامین A و بتاکاروتن
• توجه به تداخل احتمالی با داروهای مصرفی
• انتخاب محصولی که دوزهای آن به نیازهای سنی نزدیک باشد، نه صرفاً محصولی با اعداد بسیار بزرگ روی برچسب

در واقع، اگر مردی 55 ساله رژیم غذایی مناسبی دارد و کمبود مشخصی ندارد، لزوماً به یک مولتی ویتامین فوق دوز نیاز ندارد.

بهترین مولتی ویتامین برای زنان بالای 50 سال

در زنان بالای 50 سال، موضوع سلامت استخوان ها اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ به خصوص پس از یائسگی که کاهش تراکم استخوان می تواند سرعت بیشتری پیدا کند.

نیاز روزانه کلسیم برای زنان 51  تا 70 سال 1200 میلی گرم است، در حالی که نیاز مردان همین گروه سنی 1000 میلی گرم است. از 71 سالگی به بعد، نیاز هر دو جنس به 1200 میلی گرم می رسد.

بنابراین هنگام انتخاب مکمل برای زنان بالای 50 سال باید به مواردی مثل:

• ویتامین  D
• کلسیم
• ویتامین  B12
• منیزیم
• زینک
• ویتامین  K
• سایر ویتامین های گروه B

توجه کرد.

اما یک نکته مهم وجود دارد: مولتی ویتامین لزوماً نباید تمام نیاز روزانه کلسیم را تأمین کند. بسیاری از مولتی ویتامین ها مقدار نسبتاً کمی کلسیم دارند و بهتر است بخش اصلی دریافت کلسیم از رژیم غذایی تأمین شود NIH نیز اشاره می کند که مولتی ویتامین ها معمولاً مقادیر محدودی از کلسیم، منیزیم و پتاسیم دارند.

آیا زنان بالای 50 سال باید حتماً مولتی ویتامین آهن دار مصرف کنند؟

خیر.

پس از 50 سالگی نیاز روزانه آهن به 8 میلی گرم کاهش می یابد و دیگر خبری از نیاز بالاتر دوران قاعدگی نیست. البته اگر فرد دچار کمبود آهن، خونریزی، بیماری گوارشی یا شرایط دیگری باشد، ممکن است پزشک مکمل آهن را توصیه کند.

بنابراین مولتی ویتامین مخصوص زنان بالای 50 سال الزاماً نباید مقدار زیادی آهن داشته باشد.

بعد از 50 سالگی در بدن چه اتفاقی می افتد؟

 50سالگی یک مرز ناگهانی نیست که بدن از یک روز خاص وارد مرحله جدیدی شود؛ اما با افزایش سن، تغییرات تدریجی در متابولیسم، جذب مواد مغذی، ترکیب بدن و سلامت استخوان ها اتفاق می افتد.

یکی از مثال های مهم، ویتامین B12 است.

برای جذب B12 موجود در غذا، اسید معده نقش مهمی دارد. با افزایش سن، کاهش اسید معده در بعضی افراد می تواند جذب B12 طبیعی غذا را دشوارتر کند. به همین دلیل NIH توصیه می کند افراد بالای  50 سال بخش عمده B12 مورد نیاز خود را از غذاهای غنی شده یا مکمل ها دریافت کنند.

از طرف دیگر، بعد از یائسگی در زنان کاهش تراکم استخوان اهمیت بیشتری پیدا می کند و نیاز به توجه به دریافت کلسیم و ویتامین D افزایش می یابد.

این تغییرات به این معنا نیست که همه افراد بالای  50 سال دچار کمبود ویتامین هستند؛ بلکه نشان می دهد انتخاب مکمل باید با توجه به شرایط فرد انجام شود.

چرا مولتی ویتامین معمولی برای این سن کافی نیست؟

منظور از «کافی نبودن» این نیست که هر مولتی ویتامین معمولی بی فایده است.

موضوع این است که نیاز یک فرد 55 یا 65 ساله ممکن است با نیاز یک فرد 25 ساله متفاوت باشد.

مولتی ویتامین های مخصوص افراد بالای  50 سال معمولاً بر اساس همین تفاوت طراحی می شوند و ممکن است نسبت به محصولات عمومی:

• آهن کمتری داشته باشند یا بدون آهن باشند؛
• B12 بیشتری داشته باشند؛
• ویتامین D بیشتری داشته باشند؛
• روی کلسیم و بعضی مواد مغذی مرتبط با استخوان تمرکز بیشتری داشته باشند.

 NIH نیز اشاره می کند که فرمول های مخصوص سالمندان یا محصولات 50+ معمولاً آهن کمی دارند یا بدون آهن هستند و در مقابل ممکن استB12 ، ویتامین D و کلسیم بیشتری نسبت به مولتی ویتامین های افراد جوان داشته باشند.

البته این تفاوت به معنی برتری قطعی هر محصول 50+ نیست.

ترکیبات و مقدار هر ماده در هر محصول باید جداگانه بررسی شود.

مهم ترین ویتامین ها و مواد معدنی بعد از 50 سالگی

همه مواد مغذی اهمیت دارند؛

اما هنگام بررسی مکمل برای این گروه سنی، چند مورد بیشتر مورد توجه قرار می گیرند.

ویتامین B12

 B12یکی از مهم ترین مواد مغذی در سنین بالاتر است.

این ویتامین در عملکرد طبیعی سیستم عصبی و تولید گلبول های قرمز نقش دارد. مسئله اصلی بعد از  50 سالگی، بیشتر جذب B12  موجود در غذا است.

افراد بالای  50 سال ممکن است به دلیل کاهش اسید معده، B12 غذا را به خوبی جذب نکنند؛ در حالی که B12 موجود در مکمل ها و غذاهای غنی شده شرایط جذب متفاوتی دارد.

اگر فردی علائمی مثل خستگی، ضعف، بی حسی یا گزگز دارد، نباید این علائم را صرفاً به «کمبود ویتامین» نسبت دهد. بررسی پزشکی و آزمایش در صورت صلاحدید پزشک می تواند علت واقعی را مشخص کند.

ویتامین D3

ویتامین D برای جذب کلسیم، سلامت استخوان ها و عملکرد طبیعی عضلات اهمیت دارد. نیاز روزانه توصیه شده برای بزرگسالان 19 تا 70 سال 600 IU و برای افراد 71 سال به بالا 800 IU است.

اما این اعداد به معنی تجویز خودسرانه دوزهای بالای ویتامین D نیستند.

سطح ویتامینD ، میزان دریافت غذایی، نور خورشید، بیماری های زمینه ای و داروهای مصرفی می توانند بر نیاز فرد تأثیر بگذارند.

بنابراین اگر کمبود ویتامین D در آزمایش مشخص شده باشد، ممکن است مولتی ویتامین معمولی برای اصلاح آن کافی نباشد و پزشک یک برنامه جداگانه برای مکمل D تجویز کند.

کلسیم و ویتامین K2

کلسیم یکی از اصلی ترین مواد معدنی استخوان است و ویتامین D به جذب آن کمک می کند. نیاز روزانه کلسیم در زنان 51 تا 70 سال 1200 میلی گرم و در مردان همین گروه سنی 1000 میلی گرم است.

اما درباره K2 باید کمی محتاط تر صحبت کرد.

ویتامین K برای عملکرد طبیعی استخوان و انعقاد خون ضروری است، اما شواهد درباره اینکه مصرف مکمل K2 برای همه افراد بالای  50 سال بتواند از پوکی استخوان جلوگیری کند، به اندازه ای نیست که بتوان آن را برای همه به عنوان یک ضرورت قطعی معرفی کرد.

اگر فردی وارفارین مصرف می کند، تغییر ناگهانی در دریافت ویتامین K می تواند اثر دارو را تغییر دهد. در چنین شرایطی مصرف مکمل باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.

منیزیم

منیزیم در عملکرد عضلات و اعصاب، تنظیم قند خون و فشار خون و ساخت استخوان و پروتئین نقش دارد. نیاز روزانه بزرگسالان به طور کلی حدود 310 تا 320 میلی گرم برای زنان و 400 تا 420 میلی گرم برای مردان است.

اما لازم نیست تمام این مقدار از قرص تأمین شود.

مغزها، دانه ها، حبوبات، غلات کامل و سبزی های برگ سبز منابع غذایی خوبی از منیزیم هستند.

به همین دلیل بهتر است مقدار منیزیم موجود در مولتی ویتامین را در کنار رژیم غذایی فرد ارزیابی کنیم.

امگا3

امگا3، به خصوص EPA و DHA، بیشتر از اینکه یک جزء ضروری هر مولتی ویتامین باشد، یک گروه از اسیدهای چرب است که می تواند در شرایط خاص به صورت مکمل جداگانه مصرف شود.

اگر فرد ماهی های چرب را به طور منظم در رژیم غذایی خود دارد، ممکن است نیاز متفاوتی نسبت به فردی داشته باشد که تقریباً ماهی مصرف نمی کند.

همچنین نباید امگا3 را صرفاً به دلیل قرار گرفتن در یک محصول مکمل، درمان بیماری قلبی یا جایگزین داروهای تجویزی دانست.

جالب است که در مطالعه AREDS2، اضافه کردن امگا3 به فرمول AREDS برای افراد مبتلا به دژنراسیون ماکولا مزیتی در کاهش کلی پیشرفت AMD نشان نداد.

آنتی اکسیدان (C, E سلنیوم)

ویتامین C، ویتامین E و سلنیوم در سیستم های آنتی اکسیدانی بدن نقش دارند؛ اما این موضوع به معنی آن نیست که مصرف دوزهای بالای آن ها حتماً سلامت فرد را بیشتر می کند.

این یکی از اشتباهات رایج در انتخاب مولتی ویتامین است:

«هرچه مقدار آنتی اکسیدان بیشتر باشد، مکمل بهتر است»

چنین نتیجه ای از شواهد علمی به دست نمی آید.

برای مثال، مصرف مکمل ویتامین E و بتاکاروتن را برای پیشگیری از بیماری قلبی یا سرطان توصیه نمی کند و درباره مولتی ویتامین ها نیز شواهد کافی برای توصیه یا منع مصرف با هدف پیشگیری از این بیماری ها وجود ندارد.

لوتئین و زآگزانتین

لوتئین و زآگزانتین از ترکیبات مورد توجه در سلامت چشم هستند.

اما یک نکته مهم وجود دارد: مکمل های حاوی این ترکیبات برای همه افراد بالای  50 سال ضروری نیستند.

فرمول AREDS2 در افراد مبتلا به مراحل خاص دژنراسیون وابسته به سن شبکیه بررسی شده است و نمی توان نتایج آن را به تمام افراد سالم تعمیم داد. مؤسسه ملی چشم آمریکا نیز تأکید می کند که این فرمول برای شرایط مشخصAMD  طراحی شده است.

بنابراین اگر فردی سابقه AMD یا مشکل شبکیه دارد، انتخاب مکمل چشم باید با نظر چشم پزشک انجام شود.

زینک

زینک در عملکرد سیستم ایمنی، ساخت DNA و پروتئین و ترمیم زخم نقش دارد. نیاز روزانه بزرگسالان برای مردان 11 میلی گرم و برای زنان 8 میلی گرم است.

مشکل زمانی ایجاد می شود که فرد برای مدت طولانی دوزهای بالای زینک مصرف کند.

مصرف بیش از حد زینک می تواند باعث کاهش سطح مس، مشکلات گوارشی و اختلال در وضعیت برخی مواد معدنی شود. حد بالای قابل تحمل برای بزرگسالان 40 میلی گرم در روز از تمام منابع است، مگر اینکه مصرف درمانی تحت نظر پزشک انجام شود.

پس در انتخاب مولتی ویتامین، دنبال بیشترین مقدار زینک نباشید.

پتاسیم

پتاسیم برای عملکرد طبیعی قلب، کلیه، عضلات و اعصاب ضروری است. نیاز روزانه بزرگسالان در منابع NIH برای مردان 3400 میلی گرم و برای زنان 2600 میلی گرم ذکر شده است.

اما پتاسیم یک ماده مغذی نیست که بتوان گفت «هرچه بیشتر، بهتر»

در افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کسانی که داروهایی مصرف می کنند که بر سطح پتاسیم اثر می گذارند، مصرف مکمل پتاسیم می تواند مشکل ساز شود. کلیه ها نقش اصلی در دفع پتاسیم دارند و اختلال عملکرد کلیه می تواند باعث بالا رفتن سطح آن در خون شود.

به همین دلیل، دریافت پتاسیم از غذا در فرد سالم معمولاً اولویت دارد و مکمل پتاسیم نباید خودسرانه مصرف شود.

کوآنزیم Q10

کوآنزیم Q10 در تولید انرژی سلولی نقش دارد و به همین دلیل در مکمل های مختلف با ادعاهای متنوع دیده می شود.

اما وجود CoQ10 در یک مکمل، به تنهایی دلیل بهتر بودن آن برای افراد بالای 50 سال نیست.

اگر فرد داروی خاصی مصرف می کند، بیماری قلبی دارد یا قصد دارد CoQ10 را برای هدف مشخصی استفاده کند، بهتر است قبل از شروع مکمل درباره ضرورت و مقدار آن با پزشک یا داروساز مشورت کند.

پروتئین و آمینو اسیدها

پروتئین با مولتی ویتامین تفاوت اساسی دارد.

با افزایش سن، حفظ توده عضلانی اهمیت بیشتری پیدا می کند و دریافت کافی پروتئین از رژیم غذایی اهمیت دارد. اما اضافه کردن آمینواسیدها یا پروتئین به یک مکمل، آن را به طور خودکار به «بهترین مولتی ویتامین بالای  50 سال» تبدیل نمی کند.

اگر فرد دچار کاهش وزن، ضعف عضلانی، بی اشتهایی یا دریافت غذایی ناکافی است، بهتر است وضعیت تغذیه ای او به صورت جداگانه ارزیابی شود.

بهترین زمان و روش مصرف مولتی ویتامین بعد از 50 سالگی

یک زمان ثابت که برای همه مولتی ویتامین ها بهترین باشد وجود ندارد.

در بیشتر موارد، مصرف مکمل همراه غذا می تواند تحمل گوارشی را بهتر کند و برای ویتامین های محلول در چربی نیز منطقی است.

اگر مولتی ویتامین باعث تهوع می شود، مصرف آن بعد از وعده اصلی غذا می تواند بهتر از مصرف ناشتا باشد.

چند نکته کاربردی

• مقدار توصیه شده روی برچسب را بدون دلیل افزایش ندهید.
• چند مکمل حاوی ویتامین های مشابه را هم زمان مصرف نکنید.
• اگر مکمل آهن مصرف می کنید، تداخل آن با بعضی داروها و مکمل ها را بررسی کنید.
• اگر داروی رقیق کننده خون مصرف می کنید، وجود ویتامین K را در مکمل بررسی کنید.
• اگر بیماری کلیوی دارید، مکمل های حاوی پتاسیم و منیزیم را خودسرانه مصرف نکنید.
• در صورت تجویز ویتامین D یا B12 با دوز درمانی، مولتی ویتامین را جایگزین برنامه پزشک نکنید.

عوارض و نکات احتیاطی

مولتی ویتامین در دوزهای معمول برای بسیاری از افراد قابل تحمل است، اما «ویتامین بودن» به معنی بی خطر بودن در هر مقدار نیست.

مصرف بیش از حد بعضی ویتامین ها و مواد معدنی می تواند باعث عوارض شود. برای مثال، دریافت زیاد زینک در طولانی مدت می تواند سطح مس بدن را کاهش دهد.

همچنین مصرف هم زمان چند مکمل ممکن است باعث شود فرد بدون اینکه متوجه باشد، مقدار زیادی از یک ماده مغذی دریافت کند.

این افراد قبل از مصرف مولتی ویتامین میبایست با پزشک یا داروساز مشورت کنند.

• افراد مبتلا به بیماری کلیوی
• افراد مبتلا به بیماری کبدی
• افرادی که داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین مصرف می کنند
• افراد مبتلا به کم خونی یا کمبودهای تغذیه ای شناخته شده
• افرادی که داروهای متعدد مصرف می کنند
• کسانی که سابقه جراحی معده یا روده دارند
• افرادی که به دلیل بیماری های گوارشی دچار اختلال جذب هستند

مصرف ویتامین K می تواند با وارفارین تداخل مهمی داشته باشد و تغییر ناگهانی میزان دریافت آن ممکن است اثر دارو را تغییر دهد.

چه چیزی از مولتی ویتامین انتظار نداشته باشیم؟

مولتی ویتامین را نباید یک قرص همه کاره در نظر گرفت.

مصرف آن قرار نیست:

• فشار خون را به تنهایی درمان کند.
• دیابت را کنترل کند.
• جایگزین داروهای تجویزی شود.
• پوکی استخوان را درمان کند.
• ضعف عضلانی را بدون اصلاح تغذیه و فعالیت بدنی برطرف کند.
• از سرطان یا بیماری قلبی به طور قطعی پیشگیری کند.
• جایگزین رژیم غذایی سالم شود.

حتی درباره مصرف مولتی ویتامین برای پیشگیری از بیماری قلبی و سرطان، شواهد کافی برای توصیه عمومی یا رد آن ندارد. بنابراین نباید برای مولتی ویتامین وعده های پیشگیرانه قطعی مطرح کرد.

جمع بندی

بهترین مولتی ویتامین برای مردان بالای  50 سال و زنان بالای  50 سال الزاماً یک محصول با بیشترین تعداد ترکیبات یا بالاترین دوز نیست.

انتخاب مناسب باید با توجه به سن، جنسیت، رژیم غذایی، وضعیت استخوان ها، دریافت ویتامین D و B12، احتمال کمبودها، بیماری های زمینه ای و داروهای مصرفی انجام شود.

برای مردان بالای  50 سال، توجه به B12، D، زینک و مقدار آهن اهمیت دارد. در زنان بالای  50 سال، به خصوص بعد از یائسگی، سلامت استخوان و دریافت کافی کلسیم و ویتامین D اهمیت بیشتری پیدا می کند.

در نهایت، اگر فرد سالم باشد و رژیم غذایی متنوعی داشته باشد، مولتی ویتامین می تواند برای پوشش بعضی شکاف های تغذیه ای مفید باشد، اما نباید انتظار داشت جای رژیم غذایی سالم یا درمان پزشکی را بگیرد.

سوالات متداول

آیا بعد از 50 سالگی باید همیشه مولتی ویتامین مصرف کرد یا دوره ای؟

خیر، برای همه افراد بالای  50 سال مصرف دائمی مولتی ویتامین ضروری نیست.

مدت مصرف باید بر اساس رژیم غذایی، شرایط فرد، داروهای مصرفی و وجود یا احتمال کمبودهای تغذیه ای تعیین شود. در فردی که تغذیه مناسبی دارد و کمبود مشخصی ندارد، ضرورت مصرف روزانه یک مولتی ویتامین برای همیشه ثابت نشده است.

تفاوت مولتی ویتامین آقایان و خانم ها در این سن چیست؟

مهم ترین تفاوت می تواند در آهن، کلسیم و بعضی ترکیبات متناسب با مرحله زندگی باشد.

برای مثال، زنان 51 تا 70 سال به 1200 میلی گرم کلسیم روزانه نیاز دارند، در حالی که نیاز مردان همین سن 1000 میلی گرم است.

از طرف دیگر، هر دو جنس از 51 سالگی به بعد به 8 میلی گرم آهن در روز نیاز دارند؛ بنابراین نباید فرض کرد هر مولتی ویتامین مخصوص زنان باید مقدار زیادی آهن داشته باشد.

آیا مولتی ویتامین برای فشار خون یا دیابت ضرر دارد؟

نه لزوماً.

اما فرد مبتلا به فشار خون یا دیابت ممکن است داروهای متعددی مصرف کند یا مشکلاتی مانند بیماری کلیوی داشته باشد. بنابراین باید ترکیبات و دوز دقیق همان مکمل با شرایط فرد بررسی شود.

مولتی ویتامین بالای 50 سال بهتر است یا مصرف جداگانه ویتامین D, B12

اگر فرد فقط به یک پوشش عمومی تغذیه ای نیاز داشته باشد، مولتی ویتامین می تواند گزینه مناسبی باشد.

اما اگر آزمایش کمبود B12 یا D را نشان داده باشد، یک مولتی ویتامین عمومی ممکن است مقدار کافی برای اصلاح کمبود نداشته باشد. در چنین شرایطی مکمل اختصاصی با دوز مناسب، طبق نظر پزشک، منطقی تر است.

آیا مولتی ویتامین خارجی بهتر از ایرانی است؟

نه صرفاً به دلیل کشور سازنده.

ملاک مهم تر، ترکیبات، مقدار مواد مغذی، کیفیت تولید، استانداردهای کنترل کیفیت، اعتبار تولیدکننده و تناسب فرمول با نیاز فرد است.

یک محصول ایرانی با فرمول مناسب می تواند انتخاب بهتری از یک محصول خارجی نامتناسب باشد و برعکس.

منابع علمی

NIH Office of Dietary Supplements – Vitamin B12 (Office of Dietary Supplements
NIH Office of Dietary Supplements – Vitamin D (Office of Dietary Supplements
NIH Office of Dietary Supplements – Calcium (Office of Dietary Supplements
NIH Office of Dietary Supplements – Magnesium (Office of Dietary Supplements
NIH Office of Dietary Supplements – Zinc (Office of Dietary Supplements
NIH Office of Dietary Supplements – Iron (Office of Dietary Supplements
National Eye Institute – AREDS/AREDS2 (National Eye Institute
U.S. Preventive Services Task Force – Vitamin, Mineral, and Multivitamin Supplementation